のεყ

روزی که پا در جهان میگذاری. دنیایی را میابی که از آن توست و تو متعلق به آن دنیایی که هر چهار فصل بهار است. دنیایی که اعضایش برای عشق ورزیدن به تو دنبال بهانه نمیگردند.

دنیایی هر چند کوچک اما وسعت عشقش دریا هارا در بر دارد.

دنیایی که خانه توست و چه زیبا که در آن متولد شدی.

گاه آنقدر به این خانه وابسته ای که کوله بارت را میبندی، خانه ات را با تمام اعضایش درون بقچه ای میپیچی و روانه میشوی ...به سمت بیکران..خوشبختی..سمت بینهایت..سمت آسمان..شاید خانه من خانه ایست که در آن متولد شدم..خانه ام را با تمام متعلقاتش دوست دارم❤